an ode to my world

Ik schrijf niet voor de wereld. Ik schrijf voor mezelf. Met alles wat ik schrijf probeer ik mezelf een beetje beter te begrijpen. Woorden geven aan gebeurtenissen en gevoelens, en verbanden leggen; dat heb ik altijd graag gedaan. Zonder oordeel, zonder waarheid, alleen verpakt in mijn waarheid. Met de woorden die ik kies, die voor mij een bepaalde betekenis hebben. Vanuit mijn perceptie, mijn opvoeding, mijn overtuigingen. Ik schrijf niet voor jou. Ik wil je nergens van overtuigen. Niets van wat ik schrijf is wetenschappelijk onderbouwd. Zie het als kunst, en dat is iets heel persoonlijks. Het kiezen van de woorden, de punten en de komma’s, en bepalen waar ze komen te staan. Een stukje uit mijn hoofd op ‘papier’, dat vind je hier. Misschien is het niets voor jou, en dat is oké. Sommige stukken tekst zijn nieuw. Anderen kunnen jaren oud zijn. Onderwerpen en visies zijn misschien wel verjaard. Zie het als een compilatie, een portfolio misschien. De volgorde bepaal ik. Nieuw gepubliceerd, betekent niet per definitie recent geschreven. Door woorden krijg ik ruimte, zonder schrijven voel ik me opgekropt. Ik zie mij. En ik hoop dat jij door mijn mij zien, ook jezelf kan zien. Maar verwar niet wat je ziet in mij met wie ik ben.