We bouwen muren om ons heen
Als huis om in te schuilen
Metselen de bakstenen goed dicht
Om stiekem te kunnen huilen
De muren laten we niet afbrokkelen
Uit angst dat het in elkaar stort
Dat zichtbaar is wat ons kwetsbaar maakt
En dat er misbruik van gemaakt wordt
De angst neemt vaak de overhand
Onzekerheden komen omhoog
Dus maken we het dak waterdicht
Want dan blijven we hopelijk droog
En met dat fort om me heen
Ben ik niet eenzaam maar wel alleen
En ik weet dat ik op mezelf kan bouwen
Ook al ben ik niet van steen
Maar oude wegen leiden niet naar nieuwe paden
En af en toe samen lopen kan helen
Alleen zonder deur in ons huis
Wordt het zo lastig om te delen
Bij deze een beginnetje van mijn deur
Ik zet hem voorzichtig op een kier
De sleutel houd ik nog even bij me
En ik blijf nog eventjes veilig hier
Ik stort geen beton als fundament
Tussen de muren van een ander
Maar ruim mijn eigen huisje op
En misschien helpen we elkander
Want als we iets meer deuren maken
Wordt de wereld misschien iets minder hard
Noem me te positief of misschien een tikkeltje naïef
De beschadigde glazen van mijn roze bril maken niet alles gitzwart
